Sakramenty i pogrzeb

Spowiedź Św.

Dni powszednie:
pół godziny przed każdą Mszą św.

Niedziele i święta:
pół godziny przed każdą Mszą św.

Ci zaś, którzy przystępują do sakramentu pokuty, otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie zniewagi wyrządzonej Bogu i równocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu, grzesząc, zadali ranę, a który przyczynia się do ich nawrócenia miłością, przykładem i modlitwą. (KKK1422)

Sakrament pokuty jest sprawowany w naszej kościele:

– w dni powszednie: pół godziny przed każdą Mszą św.

– w niedziele i święta: pół godziny przed każdą Mszą św.

Penitent, który chce przystąpić do sakramentu pokuty powinien wypełnić następujące warunki:

1. Rachunek sumienia

2. Żal za grzechy

3. Mocne postanowienie poprawy

4. Szczera spowiedź

5. Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu

Chrzest Św.

Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu (vitae spiritualis ianua) i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół i stajemy się uczestnikami jego posłania: „Chrzest jest sakramentem odrodzenia przez wodę i w słowie”. (KKK 1213)
Chrzest jako to pierwszy i najpotrzebniejszy sakramentem otwiera nam drogę do ważnego przyjmowania innych sakramentów. Zobowiązuje on nas do stałego nawracania się, do walki z grzechami i pogłębiania wiary.

Nasza świątynia jest kościołem parafialnym, z tego względu sakrament chrztu  jest udzielany na zwykłych zasadach.

Dokumenty wymagane do sakramentu chrztu:

1. akt urodzenia dziecka,
2. świadectwo ślubu kościelnego rodziców,
– w wypadku związku cywilnego – akt ślubu

3. dane chrzestnych:
• imię i nazwisko, data i miejsce urodzenia, adres zamieszkania
• zaświadczenie z Parafii zamieszkania

4. pozwolenie na udzielenie sakramentu chrztu z Parafii zamieszkania, gdy do sakramentu chrztu zgłaszana jest osoba spoza Parafii Nawiedzenia NMP

Chrzestnym może być wyłącznie osoba po bierzmowaniu, wierząca i praktykująca.

Sakrament Chrztu Świętego jest ważnym wydarzeniem religijnym. Dlatego konieczne są wszystkie wymagane dokumenty i równie ważna świadomość odpowiedzialności za wychowanie religijne dziecka, a więc świadectwo wiary samych rodziców.

I Komunia Św.

Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego. Inne zaś sakramenty, tak jak wszystkie kościelne posługi i dzieła apostolstwa, wiążą się ze świętą Eucharystią i do niej zmierzają. W Najświętszej bowiem Eucharystii zawiera się całe duchowe dobro Kościoła, a mianowicie sam Chrystus, nasza Pascha. Eucharystia oznacza i urzeczywistnia komunię życia z Bogiem i jedność Ludu Bożego, przez które Kościół jest sobą. Jest ona szczytem działania, przez które Bóg w Chrystusie uświęca świat, a równocześnie szczytem kultu, jaki ludzie w Duchu Świętym oddają Chrystusowi, a przez Niego Ojcu. W końcu, przez celebrację Eucharystii jednoczymy się już teraz z liturgią niebieską i uprzedzamy życie wieczne, gdy Bóg będzie wszystkim we wszystkich. Eucharystia jest więc streszczeniem i podsumowaniem całej naszej wiary. Nasz sposób myślenia zgadza się z Eucharystią, a Eucharystia ze swej strony potwierdza nasz sposób myślenia. (KKK 1324-1327)

Wymagane dokumenty:

• metryka chrztu dziecka
• jeśli dziecko nie należy do naszej parafii należy przedstawić zgodę własnego proboszcza na przystąpienie do I Komunii Świętej

Bierzmowanie

Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do „sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego”, którego jedność powinna być zachowywana. Przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Istotnie, „przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej. (KKK 1285)

W naszej parafii odbywa się 2 letnie przygotowanie w grupach wiekowych. Po tym okresie, jeśli kandydat wypełni powzięte zobowiązana może przystąpić do Sakramentu.

Obowiązki i zasady

Bierzmowanie może przyjąć osoba wierząca, ochrzczona, biorąca udział w spotkaniach przygotowujących do udzielenia tego sakramentu.

Kandydat do bierzmowania przyjmuje na siebie następujące obowiązki:

1. Zaangażowany udział w szkolnej katechezie.
2. Systematyczny udział w spotkaniach dla kandydatów. Dwukrotna nieusprawiedliwiona nieobecność na spotkaniach powoduje powoduje przerwanie przygotowania. Nieobecności należy usprawiedliwić w ciągu siedmiu następujących po spotkaniu dni. Usprawiedliwienie mogą przesłać rodzice kandydata SMS-em lub telefonicznie powiadomić opiekuna grupy.
3. Kandydat zachowujący się w sposób niewłaściwy może zostać wyproszony.
4. Powinien on wykazać się znajomością podstawowych prawd religijnych oraz znajomością Sakramentu bierzmowania.
5. Otrzymuje on na spotkaniu materiały do osobistej pracy. Osoby nieobecne na spotkaniu, zobowiązane są w najbliższym czasie odebrać swoje materiały od prowadzącego przygotowanie.
6. Spotkania formacyjne kandydatów odbywają się 2 razy w miesiącu według ustalonego porządku. Oprócz spotkań formacyjnych, raz w miesiącu odbywać się będą celebracje liturgiczne. Terminy celebracji można sprawdzić na stronie internetowej parafii. Obecność na celebracjach zalecana i jest wyrazem troski kandydata o duchowe przygotowanie.
7. Kandydatom opuszczającym spotkania (nawet po usprawiedliwieniu) możliwe jest przydzielanie dodatkowych zadań dla uzupełnienia braków.
8. Dobro duchowe kandydata jest najważniejszą zasadą w przygotowaniu do Sakramentu bierzmowania.

Bierzmowanie może przyjąć osoba wierząca, ochrzczona, praktykująca systematycznie wiarę (niedzielna Msza Święta, rekolekcje, spowiedź, Komunia Święta, codzienna modlitwa), żyjąca w zgodzie z zasadami moralności chrześcijańskiej, biorąca udział w spotkaniach przygotowujących do udzielenia tego sakramentu. Brak któregokolwiek z tych warunków powoduje odłożenie przyjęcia sakramentu do czasu osiągnięcia należytej dojrzałości.

Małżeństwo

Bóg, który stworzył człowieka z miłości, powołał go także do miłości, która jest podstawowym i wrodzonym powołaniem każdej istoty ludzkiej. Człowiek został bowiem stworzony na obraz i podobieństwo Boga, który sam jest Miłością. Ponieważ Bóg stworzył mężczyznę i kobietę, ich wzajemna miłość staje się obrazem absolutnej i niezniszczalnej miłości, jaką Bóg miłuje człowieka. Jest ona dobra, co więcej bardzo dobra, w oczach Stwórcy. Miłość małżeńska, którą Bóg błogosławi, jest przeznaczona do tego, by była płodna i urzeczywistniała się we wspólnym dziele zachowywania stworzenia: Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną (Rdz 1, 28). (KKK 1604)

Małżeństwo sakramentalne jest instytucją, którą w sposób szczególny chroni prawo kościelne.

Właściwym miejscem ślubu i wszelkich formalności, związanych z procedurami ślubnymi, jest parafia narzeczonej lub narzeczonego.

Pierwszym krokiem jest rezerwacja terminu. Należy to uczynić osobiście w kancelarii lub telefonicznie: tel. 12-632-67-52 wew. 116. Zalecamy jednak zgłosić się do kancelarii osobiście, aby dowiedzieć się o wszystkich niezbędnych informacjach w sprawach procedur ślubnych.

Kolejny krok to rezerwacja terminu spisania protokołu, jeśli będzie on spisywany w naszej parafii, na 3 miesiące przed planowanym ślubem.

Spisując protokołu należy przedłożyć następujące dokumenty:

1. Metrykę chrztu (ważna 6 miesięcy do dnia spisania protokołu)
2. Zaświadczenie o bierzmowaniu (jeśli brak tej informacji w metryce chrztu)
3. Dokument ukończenia katechizacji (indeks, ostatnie świadectwo szkolne)
4. Dokument ukończenia kursu przedmałżeńskiego
5. Dowód osobisty
6. Dokumenty do małżeństwa z USC
7. Zezwolenie na spisanie protokołu i pobłogosławienie małżeństwa (jeśli oboje narzeczeni są spoza parafii)

Namaszczenie chorych

Przez święte chorych namaszczenie i modlitwę kapłanów cały Kościół poleca chorych cierpiącemu i uwielbionemu Panu, aby ich podźwignął i zbawił; a nadto zachęca ich, aby łącząc się dobrowolnie z męką i śmiercią Chrystusa, przysparzali dobra Ludowi Bożemu. (KKK 1499)

Warto przypomnieć, że sakrament chorych jest przeznaczony dla ludzi przytomnych. Stąd też kapłana wzywamy, kiedy chory jest przytomny, pragnie się wyspowiadać, przyjąć Komunię św. i namaszczenie świętymi olejami. Co przygotować? Przed wizytą księdza przychodzącego z posługą sakramentu namaszczenia chorych trzeba przygotować: stolik z krzyżem, zapaloną świecą, wodą święconą, kropidłem, ręczniczkiem oraz szklanką z wodą. Najważniejsze jest jednak, aby domownicy i osoby towarzyszące przygotowały się duchowo i modliły się wraz z księdzem w intencji chorego.Wezwanie do chorych i umierających można zgłaszać w każdej chwili pod numerem tel.: 14 672 12 95

W Pierwsze Piątki Miesiąca wizyta u chorych od godz. 9.00

Szkaplerz

Historia

Z powodu prześladowań Karmelici musieli opuścić Górę Karmel. Udali się najpierw na Sycylię, a potem do Francji i Anglii. W Europie napotkali jednak liczne trudności, mogące doprowadzić nawet do kasacji Zakonu. Największym niebezpieczeństwem okazał się dekret Soboru Lateraneńskiego IV (1215) zabraniający zakładania nowych zakonów; dekret nie uznawał także istnienia tych zakonów, które nie były oparte na jednej z klasycznych, oficjalnie zaaprobowanych przez Kościół reguł. W tej beznadziejnej sytuacji uwczesny generał Zakonu i wielki czciciel Maryi, Szymon Stock, błagał Najświętszą Dziewicę o pomoc. W nocy z 15 na 16 lipca zanosząc przed Jej tron ułożoną przez siebie modlitwę:

Kwiecie Karmelu
Płodna winnico
Ozdobo niebios
Matko Dziewico
O Najwybrańsza
Czysta i wierna
Dzieciom Karmelu
Bądź miłosierna
O Gwiazdo morza

miał widzenie Najświętszej Maryi Panny, która podała mu Szkaplerz i powiedziała: „Przyjmij najmilszy synu Szkaplerz twego Zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich Karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Interwencja Maryi okazała się skuteczna; nie tylko nie rozwiązano Zakonu, ale jeszcze przed swoją śmiercią Szymon Stock mógł bez przeszkód, zaopatrzony w listy polecające papieża, zakładać nowe klasztory: w Brukseli, w Liege, w Malines, w Gandawie, w Utrechcie, w Szkocji i Irlandii.

W XIV w. Najświętsza Maryja Panna ukazała się papieżowi Janowi XXII i poleciła szczególną opiekę nad „Jej Zakonem karmelitańskim”. Obiecała obfite łaski i zbawienie należącym do Zakonu, którzy wiernie wypełniają swe śluby, a także należącym do Bractwa Szkaplerznego, którzy będą naśladować jej cnoty i modlić się za Kościół. W końcu obiecała wszystkim nadzwyczajną łaskę, znaną pod nazwą „przywileju sobotniego”: „Ja, ich Matka, w pierwszą sobotę po ich śmierci, wyzwolę ich z czyśćca i zawiodę na górę życia wiecznego”.

Stolica Apostolska zaliczyła Szkaplerz do sakramentaliów. Swą władzą potwierdziła przywileje Szkaplerza, opierając ich skuteczność na modlitwach całego Kościoła. Szkaplerz, obok Różańca, stał się jednym z podstawowych nabożeństw maryjnych. Obok Karmelitów wielką gorliwością w propagowaniu nabożeństwa szkaplerznego odznaczali się: św. Robert Bellarmin, św. Piotr Klawer, św. Alfons Liguori, św. Wincenty Pallotti, św. Jan Maria Vianney, św. Bernadetta Soubirou, św. Jan Bosko, św. papież Pius X, papież Benedykt XV, św. Maksymilian Maria Kolbe. Warto nadmienić, że św. Jan Paweł II, od lat dziecięcych nosi Szkaplerz święty.

Szkaplerz ma być wykonany z sukna koloru brązowego. Na jednym płatku ma być wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej, a na drugim Serce Jezusa. Szkaplerz ma być poświęcony przez kapłana lub diakona. Należy go nosić tak, by jedna jego część spadała na plecy, a druga na piersi.

W 1910 roku papież Pius X zezwolił na zastąpienie Szkaplerza płóciennego medalikiem Szkaplerznym. Tak Szkaplerz jak i medalik mają być noszone w sposób godny. Osoby noszące Szkaplerz i przynależące do Bractwa Szkaplerznego mają udział w duchowych dobrach całego Zakonu karmelitańskiego, nazywają się braćmi i siostrami i są nimi faktycznie w sposób duchowy.

Modlitwa

O Maryjo, Ty na różne sposoby spełniasz misję Pośredniczki wszelkich łask. W znaku Szkaplerza świętego spodobało się Tobie dać mi wyraz uprzywilejowanej miłości. Przez ten widzialny znak Twojej obrony wzywasz mnie do skromności, umartwienia i modlitwy. Dopomóż mi tak praktykować te cnoty, abym zasłużył(a) na miłość Twego Niepokalanego Serca, a dla bliźnich stał(a) się dobrym przykładem.

Noszącym Szkaplerz obiecałaś pomoc wśród niebezpieczeństw, zachowanie od piekła i rychłe wyzwolenie z czyśćca. Dopomóż mi tak żyć, abym dostąpił(a) wszystkich łask i przywilejów jakie obiecałaś noszącym Twoją świętą szatę.

O Dziewico Maryjo, mistyczna Gwiazdo Góry Karmel, oświeć i prowadź mnie drogą doskonałej miłości, abym doszedł (doszła) do wielbienia Boga i dziękowania Tobie w niebie.